MGO i UMF nie oznaczają tego samego i nie powinny być traktowane jak dwie wymienne skale. MGO opisuje stężenie jednego związku chemicznego — metyloglioksalu — natomiast UMF™ jest prywatnym systemem certyfikacji, który ocenia kilka parametrów danej partii miodu Manuka. Osobną kwestią jest jeszcze nowozelandzka definicja regulacyjna MPI, używana do potwierdzania, czy eksportowany miód rzeczywiście może być oznaczony jako mānuka.
To rozróżnienie jest ważne, bo na etykietach można zobaczyć oznaczenia MGO 100+, MGO 400+, UMF™ 10+, UMF™ 15+ czy UMF™ 20+. Sama większa liczba nie oznacza automatycznie „lepszego miodu” pod każdym względem i nie jest instrukcją stosowania produktu.
Co oznacza MGO?
MGO to skrót od methylglyoxal — metyloglioksalu. Na etykiecie liczba przy MGO odnosi się do deklarowanego stężenia tego związku w miodzie, wyrażanego w mg/kg.
Przykładowo oznaczenie MGO 400+ informuje, że dana partia ma deklarowany poziom metyloglioksalu co najmniej na poziomie wskazanym przez producenta. Im wyższa wartość MGO, tym wyższe stężenie tego konkretnego związku.
MGO jest jednym z istotnych parametrów analizowanych w miodzie Manuka, ale nie potwierdza samodzielnie autentyczności produktu jako nowozelandzkiego miodu mānuka. New Zealand Ministry for Primary Industries stosuje odrębny zestaw markerów do potwierdzania autentyczności eksportowego miodu mānuka.
Co oznacza UMF™?
UMF™ — Unique Mānuka Factor — jest systemem certyfikacji prowadzonym przez UMF Honey Association. Nie jest to rządowa klasyfikacja Nowej Zelandii.
Aktualny system UMF™ wykorzystuje cztery parametry:
- MGO — jako wskaźnik stężenia metyloglioksalu,
- leptosperin — marker wykorzystywany w systemie do oceny autentyczności,
- DHA — dihydroksyaceton związany z powstawaniem MGO podczas dojrzewania miodu,
- HMF — parametr pomocny przy ocenie świeżości oraz wpływu ogrzewania i przechowywania.
Dlatego UMF™ jest szerszym systemem niż samo oznaczenie MGO. UMF Honey Association opisuje go jako czteroczynnikowy system oceny partii.
Jak wyglądają poziomy UMF™ i MGO?
Według aktualnej tabeli UMF Honey Association poszczególnym poziomom UMF™ odpowiadają określone minimalne poziomy MGO:
| Oznaczenie UMF™ | Minimalny poziom MGO |
|---|---|
| UMF™ 5+ | 83 mg/kg |
| UMF™ 10+ | 261 mg/kg |
| UMF™ 15+ | 512 mg/kg |
| UMF™ 20+ | 826 mg/kg |
| UMF™ 25+ | 1197 mg/kg |
Nie oznacza to jednak, że oznaczenie MGO można po prostu matematycznie zamienić na UMF™. MGO jest tylko jednym z kilku parametrów systemu UMF™, dlatego sama liczba MGO nie jest pełnym odpowiednikiem certyfikacji UMF™.
Czy można przeliczać MGO na UMF?
Nie należy traktować takiego przeliczenia jako pełnej równoważności.
W internecie można znaleźć tabele typu „MGO 261 ≈ UMF 10” albo „MGO 512 ≈ UMF 15”. Mogą one orientacyjnie pokazywać poziom MGO wymagany dla określonego poziomu UMF™, ale nie potwierdzają, że produkt spełnia cały standard UMF™.
Do certyfikacji UMF™ analizowane są również inne elementy, dlatego produkt z podanym MGO nie staje się automatycznie produktem certyfikowanym UMF™.
A czym jest definicja MPI?
Jeszcze czymś innym jest oficjalna definicja stosowana przez New Zealand Ministry for Primary Industries — MPI.
W przypadku miodu mānuka przeznaczonego na eksport MPI wymaga spełnienia zestawu pięciu cech: czterech markerów chemicznych oraz jednego markera DNA pochodzącego z pyłku mānuka. Na tej podstawie rozróżnia się miód monofloral mānuka i multifloral mānuka.
- MGO nie jest równoznaczne z definicją MPI,
- UMF™ nie jest równoznaczne z definicją MPI,
- MPI służy przede wszystkim do regulacyjnego potwierdzania autentyczności nowozelandzkiego miodu mānuka przeznaczonego na eksport.
Jakie markery wykorzystuje MPI?
Dla miodu monofloral mānuka MPI wymaga obecności czterech związków chemicznych w określonych stężeniach oraz odpowiedniego wyniku testu DNA pyłku mānuka.
- 3-phenyllactic acid,
- 2’-methoxyacetophenone,
- 2-methoxybenzoic acid,
- 4-hydroxyphenyllactic acid,
- marker DNA pyłku Leptospermum scoparium.
MPI stosuje inne progi dla miodu monofloral i multifloral. To system identyfikacji pochodzenia botanicznego i autentyczności, a nie ranking „mocy” produktu.
Dlaczego samo MGO nie wystarcza do potwierdzenia autentyczności?
Miód jest produktem złożonym chemicznie. Dwa miody mogą mieć podobne stężenie jednego związku, a jednocześnie różnić się pochodzeniem, profilem chemicznym i innymi parametrami.
Dlatego MPI stosuje zestaw kilku cech jednocześnie zamiast opierać identyfikację mānuka na pojedynczym wskaźniku.
Co oznacza DHA?
DHA, czyli dihydroksyaceton, występuje w nektarze mānuka i jest związany z powstawaniem metyloglioksalu podczas dojrzewania miodu.
Z tego powodu w systemie UMF™ DHA jest jednym z parametrów pozwalających ocenić zachowanie danej partii w czasie. Nie należy jednak utożsamiać wysokiego DHA z odrębnym oznaczeniem konsumenckim podobnym do MGO.
Co oznacza leptosperin?
Leptosperin jest związkiem wykorzystywanym w systemie UMF™ jako marker autentyczności związany z nektarem mānuka.
W praktyce konsument zazwyczaj nie widzi jego wartości dużym drukiem z przodu opakowania, ale parametr jest elementem laboratoryjnej kontroli partii certyfikowanych w systemie UMF™.
Co mówi HMF?
HMF — hydroksymetylofurfural — jest związkiem, którego poziom może wzrastać między innymi podczas długiego przechowywania i pod wpływem temperatury.
W systemie UMF™ HMF jest używany jako jeden z parametrów kontroli świeżości i jakości partii. Aktualna tabela UMFHA dla głównych poziomów UMF™ wskazuje HMF poniżej 40 mg/kg.
Czy wyższe MGO oznacza lepszy miód?
Jeżeli porównujemy wyłącznie stężenie metyloglioksalu, to wyższa wartość MGO oznacza wyższe stężenie tego związku.
Nie oznacza jednak automatycznie:
- lepszego smaku,
- większej świeżości,
- lepszego pochodzenia,
- większej autentyczności,
- lepszego dopasowania do konkretnego zastosowania,
- potwierdzonej skuteczności terapeutycznej.
MGO jest parametrem chemicznym produktu, a nie instrukcją leczenia ani dawkowania.
Jak czytać etykietę miodu Manuka krok po kroku?
- Sprawdź kraj pochodzenia. Przy nowozelandzkim miodzie mānuka pochodzenie powinno być jasno wskazane.
- Sprawdź, czy podane jest MGO. Jeżeli tak, odczytaj konkretną wartość.
- Jeżeli widzisz znak UMF™, sprawdź nazwę producenta i możliwość zweryfikowania marki w systemie UMFHA.
- Sprawdź numer partii. Identyfikowalność partii jest ważniejsza niż samo duże oznaczenie z przodu opakowania.
- Nie myl MGO z regulacyjnym testem MPI. Są to różne systemy o różnych celach.
- Nie traktuj wysokiej liczby jako porady medycznej.
Najczęstsze nieporozumienia
- „MGO 400 oznacza UMF 15” — nie jest to pełna równoważność certyfikacji.
- „UMF to system rządowy” — nie, system prowadzi UMF Honey Association.
- „Wysokie MGO potwierdza autentyczność Manuka” — nie samo w sobie.
- „MPI i UMF badają dokładnie to samo” — nie; ich cele i zestawy parametrów są inne.
- „Najwyższe MGO jest zawsze najlepszym wyborem” — zależy, co właściwie chcemy porównywać.
Gdzie sprawdzić oficjalne wymagania?
Aktualną definicję i wymagania eksportowe opisuje New Zealand Ministry for Primary Industries — mānuka honey testing.
Aktualne poziomy i czteroczynnikowy model UMF™ można sprawdzić w narzędziu UMF Honey Association.
Szerszy kontekst dotyczący samego produktu znajdziesz też w przewodniku po miodzie Manuka.
FAQ
Czy MGO i UMF to to samo?
Nie. MGO opisuje stężenie metyloglioksalu, a UMF™ jest systemem certyfikacji obejmującym kilka parametrów.
Czy można dokładnie przeliczyć MGO na UMF?
Nie jako pełną certyfikację. Można porównywać poziom MGO wymagany dla danego poziomu UMF™, ale UMF™ obejmuje również inne parametry.
Czy UMF jest obowiązkowe?
Nie. Jest to prywatny system certyfikacyjny, a nie obowiązkowe oznaczenie rządu Nowej Zelandii.
Czy MGO potwierdza, że miód jest prawdziwym miodem Manuka?
Nie samodzielnie. Oficjalna definicja MPI wykorzystuje zestaw pięciu cech — cztery markery chemiczne oraz marker DNA.
Czy większe MGO oznacza większe stężenie metyloglioksalu?
Tak. Nie należy jednak rozszerzać tego wniosku na wszystkie aspekty jakości produktu.
